Może i przez lato nic nie napisałem, nie oznacza to jednak zakończenia prowadzenia bloga, po prostu może zrobiłem sobie wakacyjną przerwę. W sumie robię to dla siebie, coś w rodzaju pamiętnika, lubię po czasie wracać do tych zdjęć z przeszłości i przypominać sobie gdzie byłem, co widziałem, co czułem. Mijają jakoś tutaj te dni, tygodnie, nawet miesiące, czasami nawet nie wiem jaki jest dzień, bo każdy jest taki sam. Gdzieś tam w oddali widać kropelkę nadziei, lecz postarać muszę się by nie wyschła, bo z kropli może powstać źródło, ze źródła rzeka, a rzeką to już można popłynąć gdzieś dalej.

Jak to w życiu bywa, zdarzają się problemy, lecz na szczęście szybko się rozwiązują i można żyć dalej. Kolejne lata za sobą, kolejne doświadczenia, kolejni poznani ludzie. Ten czas za szybko ucieka, za szybko moim zdaniem, za szybko młodość przeminęła i beztroskie życie.

Patrząc w stronę zachodzącego słońca, pragnę wierzyć iż gdzieś tam daleko jest lepszy świat. Chciał bym go odkryć, by się nie martwić o jutro i by żyło się spokojniej. Żeby mogło spełnić się to co sobie zaplanowałem, a wszystko inne o czym marzę z czasem przyszło by już samo.

Auschwitz i pamięć

Będąc w tym miejscu, zdałem sobie sprawę z tego, iż tak naprawdę nie wiele wiedziałem o Auschwitz. Dopiero tutaj dotarło do mnie co to było za miejsce, dopiero tutaj pojawiły się w głowie różne pytania, na które chciałem znaleźć odpowiedź. Ile jest warte ludzkie życie? Ile zależy od tego kim się urodzimy? Dlaczego ten potencjał III Rzeszy nie poszedł w przeciwną stronę dla dobra Europy, świata i ludzkości? Czym jest pamięć?
Na te wszystkie pytania nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, ale wiem że pamięć przyszłych pokoleń o tym miejscu jest bardzo ważna, by narody nie zapomniały, by nigdy coś takiego ponownie się nie wydarzyło.