Jedno z takich miejsc

Nieustannie czegoś szukam, planuję, przemierzam kilometry, wracam w nocy, a wszystko po to, by choć na chwilę poczuć się wolnym, by choć na moment przenieść się do innego świata. Wiem, że to chcę robić, żyć tym, odkrywać to co do tej pory było mi nieznane, ale też czasami powracać w te miejsca, które są dla mnie wyjątkowe. W moim mniemaniu jest to jedyna słuszna droga, więc podążam nią, bo nie brak mi zapału, bo pasja w moim życiu ma szczególne znaczenie, bo życie jest krótkie, a to co zobaczę jest moje. Lubię chodzić po mokrym piasku, czuć każdą falę kończącą swój los na moich nogach, wtedy czuję morze i wtedy mogę je fotografować, tak jak wiatr w górach, jak pierwsze promienie słońca o wschodzie.

Pic Saint-Loup

Pic Saint-Loup to góra, która kusiła mnie od dawna, widać ją świetnie z kilkudziesięciu kilometrów, jest również świetnym punktem odniesienia. Choć byłem już na niej w tamtym roku, to zapragnąłem zdobyć ją jeszcze raz. Jej charakterystyczny kształt z kilkuset metrowym urwiskiem wprawia w zdumienie, a stając na krawędzi można poczuć się niepewnie. Na szczycie znajduje się pustelnia i zastać można przepiękne widoki w każdą stronę świata, od morza po Sewenny. Z górą wiąże się również średniowieczna miłosna legenda. Trzej pobożni bracia, Loup, Guiral i Clair, którzy kochali się w pięknej Bertrade, wyruszyli na krucjatę, nie wiedząc którego z nich niewiasta zechce poślubić. Po powrocie z Ziemi Świętej Bertrade jednak zmarła, a bracia w rozpaczy postanowili żyć jak pustelnicy na trzech sąsiednich szczytach. Ostatni zmarł Loup, a nazwa góry na której żył wywodzi się od jego imienia.

Wolność ukryta w naturze

To chyba nie przypadek, że zaraz po przyjeździe najpierw wybrałem się w miejsce, w które jeżdżę zawsze odnaleźć spokój. Tym miejscem rozpoczynałem pracę rok temu, dziś znów los pokierował mnie w te same strony, bym zmierzył się z przeciwnościami. Z podniesioną głową staję im na przeciw. Pracuję nad sobą, chcę być wolny od wszystkiego, co nie pozwala w pełni się cieszyć. Chcę być wolny od tego co muszę, wolę robić to co chcę. Uwielbiam flamingi, ich głos, ich lot, są takie wolne, spędziłem dziś z nimi cały wieczór, na chwilę poczułem się wolny jak one.